Viele Besuche hin und her!

Na onze mooie reis door Colombia in de zomer, hebben we thuis in Zug verder kunnen genieten van het heerlijke weer om vervolgens ook nog twee weken in Nederland door te brengen. Dit keer zaten we weer in Voorburg in dezelfde airbnb als met kerst vorig jaar. Erg fijn om op bekend terrein te zijn en alle vertrouwde plekken weer langs te gaan. Zo zijn we veel naar het strand gegaan, hebben we tijd met familie kunnen doorbrengen en kwam Felix, een vriend van Finn die terug verhuisd is naar Finland, een aantal dagen bij ons logeren! Na volop genoten te hebben van alle Nederlandse gezelligheid en het Nederlandse eten, was het daarna vooral Oliver die uitkeek naar zijn volgende highlight; het Oasis concert! Al maandenlang ging het met zijn vrienden over het bemachtigen van concertkaartjes, het afspelen van alle muziek (inmiddels bij ons ook bekend) en het afreizen naar Dublin samen met Ed, Bob en Ian, waar ze een fantastische tijd beleefd hebben!

Na 8 weken was iedereen er wel klaar voor dat school weer zou beginnen (ik zal niet zeggen wie er het meeste naar uitkeek [e-1f609]). Mia was helemaal happy dat ze met twee van haar beste vriendinnen in de klas was geplaatst en ze dit jaar de oudste zijn op Middle School als 8th Graders. Finn was vooral blij dat hij dit jaar niet meer de jongste is op High School als 10th Grader en inmiddels weet hoe het eraan toegaat daar op school. School was net een week van start en het was alweer tijd voor bezoek uit Nederland! Netta kwam voor een weekend langs en samen met haar zijn we een dag met de trein op en neer naar Como gegaan. Doordat we vanaf het station in Zug met een directe trein binnen 2 uur in het centrum van Como zijn, om daar vervolgens heerlijk Italiaans te eten en een bootje te huren op het mooie meer, blijft dit een van onze favoriete bestemmingen om te doen. Mia had dit schooljaar geluk, want ook haar PDW (Personal Development Week/ soort schoolkamp) ging naar Italië; van maandag t/m vrijdag heeft ze doorgebracht op en rondom het water van het Gardameer. Finn moest dit jaar drie sollicitatiebrieven schrijven aan de PDW commissie waarbij hij moest aantonen waarom hij ingedeeld zou moeten worden bij zijn 1^e, 2^e of 3^e voorkeurs bestemming. Blijkbaar had hij dit erg goed gedaan, want het werd zijn 1^e keuze; Schotland!

Naast alle buitenland ervaringen, hadden Oliver en ik ons juist voorgenomen om in de weekenden de ‘Mooiste wandelingen van Zwitserland’ lijst met bijzondere plekken er vaker bij te pakken en er met z’n tweeën op uit te gaan zodra het weer het toe zou laten. Aangezien Finn en Mia al zuchten en met hun ogen rollen zodra we vragen of ze misschien mee willen gaan op een van de hikes, vragen we ze niet meer, maar delen we ze alleen mede waar we heen gaan (al betwijfel ik of ze iets met die informatie doen!). Inmiddels hebben we meerdere wandelingen van de lijst gedaan en genieten we steeds van de verscheidenheid aan wandelingen en de prachtige uitzichten keer op keer.

Ook hebben we in de tussentijd een tweedehands piano gekocht, nadat Mia enthousiast bleef spelen op mijn oude keyboard. Vanuit school is een een ‘buy-and-sell-whatsapp groep waar items variërend van o.a. kleding, meubels, auto’s en dus ook muziekinstrumenten in een razend tempo dagelijks voorbij komen. Zo snel als ik reageerde op deze interessante advertentie (van Oliver moest ik nog extra checken of ze niet een nul te weinig hadden genoemd [e-1f60a]), zo langzaam ging het vervoer van de piano naar ons huis. Ondanks onze goede (en naïeve…) moed die ochtend, op weg naar de verkopers, hadden we niet echt nagedacht over hoe we een loodzware piano vanuit een appartement onze gehuurde bus in konden krijgen en vervolgens de bus weer uit ons huis in. We dachten, dat doen we wel even, lukt vast wel! Na een hoop gedoe over en weer, bleek dat we enigszins ongemakkelijk toch echt de bus moesten gaan omruilen (dit keer met lift!), de verkopende partij inmiddels geïrriteerd onderling aan het ruzie maken was over de beste methode om dat ding (en ons!) eindelijk hun huis uit te krijgen en onze buurman ook opgetrommeld moest worden om de piano over de drempel van ons huis te krijgen. Maar goed, vele uren later stond hij dan eindelijk te pronken in ons huis!

Begin oktober had Oliver weer een reisje gepland staan. Dit keer naar Londen, samen met Emily om Christiaan als cadeau voor zijn verjaardag daar op te zoeken en tijd met elkaar door te brengen, wat erg gezellig was. Toch een stuk makkelijker dan elkaar in Australië op te moeten zoeken ;) Daarna was het weer de beurt aan mij; nog geen twee maanden nadat we terug waren uit Nederland, reed ik in de vroege ochtend met Mia en drie van haar vriendinnen, allen gekleed in bonnet (satijnen slaapmuts voor je haar) en met een koptelefoon op weer dezelfde route terug. Mia had bedacht dat we in deze October break wel met z’n allen naar Nederland konden om zo haar vriendinnen Nederland te laten zien, wat ik zelf een erg leuk idee vond. In 6 dagen tijd hebben we zoveel mogelijk gedaan, gezien en geproefd en als klapper op de vuurpijl nog een extra leuke middag waarbij Mia had afgesproken met Roos en Luna, zodat ook zij de vriendinnen van school konden ontmoeten! Ondertussen was Finn ook aangekomen in Nederland en na een tijdje bij ons gelogeerd te hebben, ging hij weer door naar opa en oma en later ook Tomer in Delft, wat wellicht een verademing geweest moet zijn na een huis vol met meiden in Den Haag!

Een aantal dagen na terugkomst in Zwitserland diende zich het volgende bezoek uit Nederland weer aan; Suzan en Jelle kwamen de Zwitserse berglucht opsnuiven! Zo gezegd, zo gedaan. Van gure winterse wind bergopwaarts, extra sneeuwvlokken op de top tot een zonnetje tijdens het vergezicht, het zat allemaal in de wandeling naar Klewenalp! Naast ons vele gewandel, zijn Finn en Mia vooral actief op school met de competitive sports. Zo zit Mia in het Football team van Middle School en Finn in het Junior Varsity team van High School. Beiden spelen zowel wedstrijden in het weekend of doordeweeks (die vinden ze het leukste, want dan mogen ze les missen om ergens tegen een andere international school een wedstrijd of toernooi te spelen). Vaak zijn er ook toernooien verder weg, zoals Finn een overnight tournament in Geneva had en Mia een overnight tournament in Lugano, Italië. Doordat wij nu steeds meer tijd samen hebben, waarbij de kids op pad zijn, hebben we het golfen weer opgepakt samen met vrienden van ons. Er is op een kwartiertje rijden een mooie baan, waar we nu vaker naar toe gaan en ook Finn af en toe met vrienden afspreekt om af te slaan. Een goede vriend van hem woont direct naast de golfbaan, wat ervoor zorgt dat ze niet alleen overdag daar rondlopen, maar soms ook middenin de nacht opeens op blote voeten daar rond blijken te rennen… Ik ben benieuwd wat de Zwitsers daar van vinden, mochten ze ooit naar de bewakingsbeelden kijken van hun keurige greens…[e-1f609]

In November was het aan mij en Suus om samen weer op pad te gaan, dit keer niet in Portugal maar in Dubai. In vier dagen tijd hebben we aan de hand van een strakke planning zoveel mogelijk kunnen doen, ons soms ook verbaasd over het reilen en zeilen in Dubai en natuurlijk uitgebreid de tijd gehad om bij te kletsen! Na terugkomst in Zwitserland was het aan ons vieren om Tomer aan te gaan moedigen die met zijn roeivereniging uit Delft, een wedstrijd kwam roeien in Basel waar meer dan 100 boten aan meededen. Super leuk om je kleine, grote neef zo bezig te zien! Iedereen zag eruit als Tomer, dus heb ik enthousiast naar iedereen staan zwaaien en ‘Tomer!!!’ staan roepen, hopend op enige blijk ter herkenning. Het duurde even, maar gelukkig zag hij ons aan de kant staan en voelde het goed dat hij wist dat er familie was om hem extra aan te kunnen moedigen! Wie geen aanmoediging nodig had, was Finn die 16 jaar is geworden en nu officieel bier mag drinken. Onofficieel werd er al regelmatig met vrienden wat voorgeproefd, dus vanaf nu volgens de regels, zoals de Zwitsers fijn vinden, mag hij bier, wijn en champagne drinken! Om zijn verjaardag te vieren, hadden we een ‘Burgers [e-38] Beer-party’ georganiseerd bij ons thuis, waarbij Oliver voor de burgers zorgde en Finn toezag op alle gekochte biertjes voor alle 14 vrienden die hij had uitgenodigd.

Ook Tony en Marlene kwamen op bezoek om samen met ons nog de verjaardag van Finn te vieren en met z’n allen het winterse landschap te bewonderen. We hadden enorm geluk de dag dat we met de trein omhoog gingen naar de top van de Rigi Kulm, het was stralend weer! Blauwe lucht, zon en een dik pak sneeuw, de ideale omstandigheden voor een wandeling op de Rigi. En alsof het zo had moeten zijn, was het vijf dagen later exact hetzelfde mooie weer toen ik in dezelfde trein opnieuw naar de top ging. Dit keer met mijn trailclub om na een uitgebreide wandeling bovenop de berg met champagne ons 1-jarige bestaan te vieren!

Opvallende dingen:

-Dat er bijna overal strandstoeltjes staan die je mag gebruiken aan de oevers van de meren, met de vraag om ze na afloop ook weer terug te zetten en dat dit natuurlijk netjes gedaan wordt.

-De groepen jonge Zwitserse kinderen die regelmatig op verschillende kruispunten staan, gehuld in veel te grote fel oranje verkeers-regelaars-kleding om te oefenen op het begeleiden van verkeer. Met vijven tegelijk wordt er vaak druk gebaard, gefloten op hun fluitjes en met hele duidelijke handinstructies aangegeven wat je moet doen. Zwitsers zijn dol op regels en jong geleerd is oud gedaan.

-De tassen van alle kinderen van Mia’s klas die onbeheerd aan de kant van de weg lagen toen ze op het pad achter ons huis gingen inline-skaten met school. Dit geasfalteerde (fiets)pad gaat vanaf het Zugermeer tot aan het volgende dorp, Baar, wat betekende dat alle spullen daar dus geruime tijd lagen. Terwijl ik Jackie uit ging laten, zag ik het liggen en voelde me bijna verplicht ze in de gaten te houden tot ze terug waren. Om gênante situaties te voorkomen, waarbij Mia gevraagd zou worden “Wat haar moeder bij de tassen doet met haar hond???” heb ik dit wijselijk toch maar niet gedaan.

-Zwitsers verkleden zich blijkbaar alleen met carnaval… Zo ontdekten mijn Nederlandse vriendin en ik, tijdens de 80’s party op de boot van het Zugermeer. Wij kwamen volledig uitgedost in neon kleding (inclusief bijbehorende beenwarmers!) beiden aangefietst en aanschouwden de keurig geklede Zwitserse gasten die ons met schuine blikken aankeken….en dat was niet alleen om dezelfde Nederlandse fietsen met krat waar we op reden…